Terapia integracji sensorycznej (SI) jest specjalistyczną formą terapii wspierającą rozwój dzieci i młodzieży, u których występują trudności związane z nieprawidłowym przetwarzaniem bodźców zmysłowych.

Zaburzenia te mogą wpływać na funkcjonowanie dziecka w domu, przedszkolu, szkole oraz w codziennych sytuacjach społecznych.

Terapia SI jest szczególnie wskazana dla dzieci, u których obserwuje się:

• obniżone lub wzmożone napięcie mięśniowe;
• opóźnienia w rozwoju motoryki dużej (trudności z bieganiem, skakaniem, utrzymaniem równowagi, jazdą na rowerze);
• trudności w zakresie motoryki małej (problemy z czynnościami samoobsługowymi, zapinaniem guzików, wiązaniem sznurowadeł, rysowaniem, wycinaniem);
• zaburzenia koordynacji ruchowej i równowagi;
• nadmierną ruchliwość lub przeciwnie – obniżoną aktywność i spowolnienie;
• opóźniony rozwój psychoruchowy i mowy;
• trudności w nauce, koncentracji uwagi, zapamiętywaniu, czytaniu, pisaniu i liczeniu;
• obniżoną sprawność grafomotoryczną (trudności z rysowaniem, pisaniem, utrzymaniem prawidłowego chwytu);
• nadmierną lub obniżoną wrażliwość na bodźce dotykowe, słuchowe, wzrokowe i węchowe;
• trudności z tolerowaniem określonych faktur, ubrań, metek, zabiegów pielęgnacyjnych (np. mycia włosów, obcinania paznokci);
• trudności z koncentracją i utrzymaniem uwagi;
• potrzebę intensywnego dostarczania sobie bodźców ruchowych (częste bujanie, skakanie, kręcenie się, poszukiwanie mocnego ucisku);
• problemy emocjonalne i trudności w regulacji zachowania;
• nieśmiałość, wycofanie lub zachowania impulsywne;
• nadpobudliwość psychoruchową (ADHD) oraz zaburzenia koncentracji uwagi (ADD).

Terapia integracji sensorycznej może wspierać dzieci z:

• autyzmem i zespołem Aspergera;
• mózgowym porażeniem dziecięcym (MPD);
• niepełnosprawnością intelektualną;
• zaburzeniami genetycznymi (np. zespołem Downa, zespołem Retta, zespołem Williamsa, zespołem Turnera);
• niedowidzeniem i niedosłuchem;
• alkoholowym zespołem płodowym (FAS);
• innymi zaburzeniami rozwojowymi i sprzężonymi.

Terapia SI jako profilaktyka rozwoju dziecka

Terapia integracji sensorycznej może być również stosowana profilaktycznie u dzieci, które znajdują się w grupie ryzyka wystąpienia trudności rozwojowych, m.in.:

• urodzonych przedwcześnie lub po terminie;
• z ciąż wysokiego ryzyka;
• po trudnych lub powikłanych porodach;
• po pobycie na oddziale intensywnej opieki neonatologicznej;
• urodzonych poprzez cesarskie cięcie.

Wczesne rozpoznanie trudności i odpowiednio dobrana terapia zwiększają szanse dziecka na harmonijny rozwój oraz poprawę codziennego funkcjonowania.

Zaburzenia integracji sensorycznej nie są czymś, z czego dziecko po prostu „wyrasta”. Nieleczone mogą wpływać na rozwój ruchowy, emocjonalny, społeczny oraz proces uczenia się. Dlatego warto skonsultować niepokojące objawy z wykwalifikowanym terapeutą integracji sensorycznej, który przeprowadzi diagnozę i dobierze odpowiednie formy wsparcia.

Terapia SI poprzez odpowiednio dobrane aktywności pomaga dziecku lepiej rozumieć świat, skuteczniej reagować na bodźce oraz wykorzystywać własny potencjał rozwojowy.