Wnikliwy i kompleksowy proces diagnostyczny

Skuteczna terapia integracji sensorycznej wymaga wcześniejszego, dokładnego rozpoznania indywidualnych potrzeb dziecka. Diagnoza SI pozwala określić, w jaki sposób układ nerwowy dziecka odbiera, przetwarza i organizuje informacje płynące ze zmysłów oraz wskazać obszary wymagające wsparcia.

Proces diagnostyczny odbywa się zazwyczaj podczas trzech spotkań i obejmuje:

1. Wywiad z rodzicami

Rozmowa z rodzicami stanowi bardzo ważny element diagnozy. Terapeuta zbiera informacje dotyczące:

• przebiegu ciąży i porodu;
• rozwoju dziecka w pierwszych latach życia;
• przebytych chorób i ważnych wydarzeń zdrowotnych;
• rozwoju ruchowego, emocjonalnego i społecznego;
• codziennego funkcjonowania dziecka oraz zgłaszanych trudności;
• preferowanych aktywności i reakcji na różnego rodzaju bodźce.

Podczas spotkania omawiane są również oczekiwania rodziców oraz cele planowanej terapii.

2. Kwestionariusze diagnostyczne

Rodzice wypełniają specjalistyczne kwestionariusze, które uzupełniają informacje zebrane podczas wywiadu. Pozwalają one dokładniej określić sposób funkcjonowania dziecka w różnych sytuacjach życia codziennego.

3. Obserwacja kliniczna

W trakcie zajęć diagnostycznych terapeuta obserwuje dziecko podczas wykonywania różnorodnych aktywności. Ocena obejmuje m.in.:

• napięcie mięśniowe;
• równowagę i koordynację ruchową;
• planowanie i organizację ruchu;
• sprawność motoryki dużej i małej;
• koordynację wzrokowo-ruchową;
• reakcje na ruch oraz bodźce sensoryczne.

4. Testy diagnostyczne

U dzieci powyżej 4. roku życia wykonywane są standaryzowane testy pozwalające ocenić m.in.:

• koordynację ruchową;
• praksję (planowanie i wykonywanie ruchów);
• czucie własnego ciała;
• równowagę;
• percepcję dotykową;
• sprawność grafomotoryczną.

Wyniki testów pomagają precyzyjnie określić rodzaj i zakres trudności dziecka.

5. Omówienie wyników i przygotowanie zaleceń

Po zakończeniu diagnozy terapeuta przedstawia rodzicom:

• wyniki przeprowadzonych badań;
• charakterystykę mocnych stron oraz obszarów wymagających wsparcia;
• zalecenia terapeutyczne;
• indywidualny plan terapii;
• wskazówki do pracy z dzieckiem w domu.

Każdy rodzic otrzymuje pisemną diagnozę wraz z podsumowaniem i zaleceniami.

Diagnoza dzieci wymagających indywidualnego podejścia

W przypadku dzieci, które ze względu na wiek, poziom rozwoju lub trudności w funkcjonowaniu nie są w stanie wykonać standardowych prób diagnostycznych, terapeuta przeprowadza ocenę poprzez szczegółową obserwację spontanicznej aktywności dziecka w sali terapeutycznej.

Tak przeprowadzona diagnoza pozwala na dobranie odpowiednich metod pracy oraz stworzenie terapii dostosowanej do indywidualnych możliwości i potrzeb dziecka.