ZASADY TERAPII PEDAGOGICZNEJ

Zasada 1: Indywidualizacji środków i metod oddziaływania korekcyjnego

• Dla każdego dziecka należy opracować indywidualny program terapeutyczny, dostosowany do jego specyficznych potrzeb, możliwości oraz poziomu rozwoju.
• Dobiera się odpowiednie metody dydaktyczne i wychowawcze uwzględniające indywidualne predyspozycje, trudności oraz tempo pracy dziecka.
• W trakcie zajęć systematycznie monitoruje się przebieg terapii oraz efekty podejmowanych działań.
• Dziecku udziela się wsparcia w pokonywaniu trudności oraz wzmacnia jego motywację do dalszej pracy.
• Stosuje się indywidualnie dobrane oddziaływania wychowawcze i psychoterapeutyczne, odpowiadające potrzebom emocjonalnym i rozwojowym dziecka.

Zasada 2: Powolnego i systematycznego stopniowania trudności w nauce czytania i pisania, uwzględniającego złożoność tych czynności oraz możliwości percepcyjne dziecka

• Stopniowanie trudności powinno obejmować zarówno zakres materiału, jak i poziom jego złożoności oraz przystępność dla dziecka.
• Proces terapeutyczny rozpoczyna się od ćwiczeń prostych, obejmujących niewielką ilość materiału, a następnie stopniowo wprowadza się zadania bardziej złożone i wymagające.
• Do trudniejszych etapów pracy przechodzi się dopiero po osiągnięciu przez dziecko odpowiedniego poziomu opanowania wcześniejszych umiejętności.
• Poszczególne sprawności należy ćwiczyć tak długo, aż dziecko będzie wykonywało je poprawnie i samodzielnie.
• Tempo pracy powinno być dostosowane do indywidualnych możliwości dziecka – nie stosuje się sztywnych ram czasowych dotyczących opanowania określonych umiejętności.

Zasada 3: Korekcji zaburzeń – ćwiczenia przede wszystkim funkcji najbardziej zaburzonych oraz najsłabiej opanowanych umiejętności

• W terapii należy koncentrować się przede wszystkim na usprawnianiu funkcji, które są najbardziej osłabione, ponieważ ich zaburzenia mogą znacząco wpływać na proces uczenia się.
• Należy uwzględniać większą męczliwość dziecka podczas ćwiczeń funkcji głęboko zaburzonych i dostosowywać intensywność pracy do jego możliwości.
• Nie należy ograniczać terapii wyłącznie do jednej funkcji, ponieważ może to prowadzić do przeciążenia, zniechęcenia dziecka oraz utrwalania nieprawidłowych schematów działania.
• Wskazane jest stosowanie różnorodnych i naprzemiennych ćwiczeń, łączących pracę nad funkcjami bardziej i mniej zaburzonymi, np. percepcją słuchową i wzrokową.
• W terapii trudności w czytaniu i pisaniu należy integrować obie te umiejętności, np. poprzez ćwiczenia łączące czytanie i zapis.
• Podczas zajęć należy planować krótkie przerwy umożliwiające dziecku odpoczynek i regenerację.

Zasada 4: Systematyczności oddziaływań terapeutycznych

• Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne powinny odbywać się regularnie, optymalnie dwa razy w tygodniu po około 60 minut.
• Systematyczność pracy jest warunkiem skuteczności terapii, ponieważ dłuższe przerwy mogą prowadzić do osłabienia utrwalonych umiejętności i regresu w rozwoju dziecka.
• Ćwiczenia wymagające szczególnego wysiłku poznawczego, zwłaszcza z zakresu percepcji słuchowej, powinny być prowadzone w krótkich odcinkach czasowych (kilka minut jednorazowo).
• Do ćwiczeń wymagających większego zaangażowania można wielokrotnie powracać w trakcie zajęć, przeplatając je innymi aktywnościami o odmiennym charakterze.
• Organizacja zajęć powinna uwzględniać możliwości koncentracji i tempo pracy dziecka.